Sobota to doskonały czas na zorganizowanie ogniska. Wspólny wypad za miasto lub na działkę to fantastyczny sposób na relaks. Zobacz czym najlepiej rozpalić ognisko, jakie są techniki ustawiania stosu i co zrobić, by najlepiej wykorzystać ciepło z niego bijące.

Dzięki niemu możemy zrobić wiele rzeczy (przygotować posiłek, wysuszyć ubrania, wezwać pomoc, oświetlić obozowisko), a także znacznie polepsza psychikę grupy, czy danej jednostki, warto zatem wiedzieć, jak go rozpalić, utrzymać i przenosić.

Skąd go wziąć?

Ogień od wieków towarzyszy ludziom. Niby takie nic, ale zanim ludzie wpadli na to, żeby potrzeć 2 krzemienie od siebie minęło wiele lat.

Jak wiadomo jest wiele sposobów uzyskania ognia. Najbardziej prymitywnym i jednym z trudniejszych jest tarcie miękkiego drewna o twarde.


Następnym sposobem, choć niewiele łatwiejszym, jest łuk. Nie będziemy nim oczywiście strzelać. Chodzi o to, aby zrobić małe wgłębienie w kawałku miękkiego drewna, wokół niego położyć hubkę, lub inną rozpałkę stałą. Następnie kawałek sznurka przywiązać do 2 końców patyka tak, aby go lekko wygiąć. Potem należy owinąć sznurkiem kawałek kija i włożyć go w zrobione wgłębienie, a następnie należy wprowadzić łuk w ruch. Gdy w rowku zrobi się odpowiednia temperatura, powinien pojawić się dym przy rozpałce, wtedy najlepiej nie przestając kręcić, dmuchać, aż do uzyskania ognia. Wiem, wiem, że łatwiej powiedzieć niż wykonać, więc przejdźmy do bardziej nowoczesnych sposobów.

Aby szybciej otrzymać ogień lub chociaż iskry, powinniśmy używać odpowiednich ‘przyrządów’, takich jak:

-zapałki- taki kawałek drewienka z odpowiednią porcją siarki, często w komplecie z draską. Takie zwykłe w kartoniku, z kiosku, na nic się zdają na jakiś wypad w teren. Każdy ich kontakt z wodą skutkuje automatycznym unieszkodliwieniem zapałek. Wtedy można już je tylko wysuszyć, co nie jest wcale takie łatwe.

-zapałki sztormowe- zbudowane podobnie do poprzedniczek, lecz mają większa ilość siarki. Teoretycznie na nic się zdadzą w terenie bez odpowiedniego przygotowania. Czasami można dostać je posmarowane woskiem, co uodpornia je na działanie wody, lecz przyda się dodatkowo dobry pojemniczek (np. chociażby po filmie fotograficznym). Jeśli tak zabezpieczymy nawet zwykłe zapałki, również zdadzą swój egzamin, lecz sztormówki, są o wiele lepsze, ponieważ nawet silny wiatr nie zgasi ich płomienia.

-zapalniczka gazowa- plastikowy pojemniczek wypełniony gazem z guziczkiem i kamieniem. Niby prosty mechanizm, a dobrze zdaje się w terenie. Potrafi dłużej utrzymać ogień od zapałek, więc jest lepsza.

-zapalniczka benzynowa- odmiana zapalniczki, która składa się z często metalowego pojemniczka wypełnionego watą nasączoną benzyną, u góry posiada knot, który zapala się od kamienia. Niby budowa bardziej skomplikowana, ale nie jest dużo lepsza od zwykłej zapalniczki. Benzyna często się ulatnia, poza tym jej ceny nie są niskie. Chcąc używać jej przez kilka dni często nie zdaje egzaminu, ponieważ trzeba przy sobie nosić kanisterek, co nie jest wygodne.

-krzesiwo magnezowe- odporne na wodę, bardzo dobry sposób na ogień (jeśli jest sucho, bo jeśli nie, to nie za bardzo nam się uda. Daje bardzo dużo iskier. Cena- około 25zł i to chyba jedyna wada.

-soczewka- bardzo długa żywotność, lecz dużą wadą jest, to że można jej używać jej tylko w nocy. Warto ją posiadać, ponieważ w słoneczną pogodę, gdy skończą nam się zapałki, może nam bardzo pomóc.