Woda, praocean, przedwieczne źródło życia, podstawowy budulec naszego ciała... Już w starożytności służyła do oczyszczania ciała i ducha. Źródła, zdroje, przyświątynne baseny znajdujemy w ruinach od Mezopotamii po Peru. Zobacz jakie rytualne kąpiele zalecano w różnych kulturach i wielkich religiach naszej Cywilizacji

W starożytności w Atenach na południowym stoku Akropolu wznosiła się świątynia boga medycyny Asklepiosa. Chorzy przybywający do sanktuarium, pobyt w nim zaczynali o zmierzchu - od obmycia się w źródlanej wodzie. Następnie spędzili noc w portyku kolumnowym, oczekując we śnie wskazówek jak leczyć swoje dolegliwości. Rankiem czekała ich kolejna rytualna kąpiel - tym razem przy studni.

Podobnie w Delfach, przy wyroczni istniało święte źródło zwane Kassotis. Tylko człowiek oczyszczony najpierw postem, a potem mocą źródlanej wody miał prawo wstąpić do podziemnych jaskiń na rozmowę z wieszczkami.

Kamienne studnie budowano w megalitycznych świątyniach Malty. Święte sadzawki zamieszkałe przez święte krokodyle znajdziemy w Egipcie. Inkascy władcy przed złożeniem ofiar odbywali kąpiele, mające dodatkowo uświęcić ich i boskie istoty. Ortodoksyjni Żydzi po dziś dzień uczęszczają do mykw - łaźni rytualnych.

Woda jest również szczególnym symbolem odrodzenia. Jej walor dostrzegło także chrześcijaństwo. Woda jako symbol odrodzenia pojawia się na samym początki, u źródeł tej religii. Święty Jan chrzcił ludzi wodą Jordanu. Uczestnicy chrztu Janowego przychodzili, by oczyścić dusze. Pewnego dnia przybył doń Jezus. To tu obmyty wodą świętej rzeki objawił się światu jako Mesjasz. Dopiero po chrzcie ukazała się nad Nim gołębica, a głos z Nieba obwieścił jego posłannictwo.

Pamiątka tego wydarzenia najsilniej przetrwała w Kościele wschodnim. Obchodzi się tam święto Jordanu - jako wspomnienie chrztu Chrystusa. W tym dniu z cerkwi wyruszają uroczyste procesje. W lodzie zamarzniętych rzek kuje przeręble, następnie kapłan święci wodę, zanurzając w niej świece. Wodę tę wierni zabierają ze sobą do domu w buteleczkach. Taka poświęcona woda służy potem jako lek na większość chorób. Niektórzy najbardziej odważni zanurzają się w przerębli wierząc, że poświęcona woda pozwoli im przeżyć cały następny rok w dobrym zdrowiu.

Podobne święto obchodzą chrześcijanie obrządku koptyjskiego w Etiopii. W dniu Timket kapłani błogosławią wodę w stawach. Ludzie zanurzają się, by zaczerpnąć trochę Boskiej mocy. Robią to tłumnie, całymi rodzinami korzystają z dobrodziejstw, jakie niesie poświęcona woda.

Ciekawe obyczaje pojawiły się na styku kultur. W Peru Indianie będący potomkami Inków przed uroczystościami odpustowymi kąpią się w rzekach. Woda płynąca z lodowców zmywała ich grzechy. Spowiedź w konfesjonale to dla nich tylko dopełnienie rytuału. Także inne religie monoteistyczne posiadają swoje święte źródła.