Jednym z najstarszych symboli ludzkości jest niewątpliwie mandala. Słowo to pochodzi z sans-krytu i oznacza: koło życia, obwód o znaczeniu magicznym, cały świat, święty krąg, centrum. Zapoznaj się z terapeutycznymi aspektami malowania mandali.

O arteterapii

Arteterapia wyodrębniła się jako nauka praktyczna w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Na jej rozwój silny wpływ miała psychoanaliza oraz francuscy psychiatrzy: A. Tardieu i M. Simon, którzy pod koniec XIX wieku, opublikowali prace na temat znaczenia diagnostycznego dzieł plastycznych osób chorych psychicznie.
 
Obecnie, jako działanie wspierające proces leczenia, znajduje ona zastosowanie w pediatrii, geriatrii, w leczeniu przewlekle chorych w zakła-dach rehabilitacyjnych. Wykorzystuje się ją w rehabilitacji młodzieży, w terapii rodziny, w reedu-kacji chorych na schizofrenię, w resocjalizacji przestępców. Stosuje się ją również jako terapię odprężającą wśród dzieci szkolnych mających zaburzenia koncentracji. Stanowi rodzaj treningu autogennego, uwalniającego od nadmiaru stresów w trakcie swobodnej plastycznej wypowiedzi.

Terapia przez sztukę ma bardzo szerokie zastosowania. Poprzez działania plastyczne, muzyczne, literackie, teatralne, spełnia ona funkcję zarówno korekcyjną, jak i stymulacyjną. Umożliwia człowiekowi, przy pomocy symboli, wyrażenie swoich trudnych przeżyć i emocji w bezpiecznych warunkach. Zarówno zapobiega występowaniu emocji negatywnych, jak też stymuluje emocje mające korzystny wpływ na stan psychiczny. Arteterapia umożliwia samopoznanie, rozbudza świadomość motywów własnych działań i zachowań, pobudza wyobraźnię, uaktywnia spontaniczność, daje poczucie wolności i realizacji, spełnia funkcję kompensacyjną, wyrównując braki i ograniczenia psychofizyczne, zaspakaja potrzeby: bezpieczeństwa, współuczestnictwa, akceptacji, rozbudza wiarę w siebie.

Terapia przez twórczość umożliwia bezpośrednie dotarcie do ukrytych w podświadomości treści za pomocą obrazu, rzeźby, rysunku, ruchu, ekspresji muzycznej. Działania twórcze stanowią otwarcie bramy do wnętrza psychiki. Poprzez język uniwersalnych symboli docieramy do sedna, istoty naszego bytu, konfrontujemy się z wewnętrznym światem naszych potrzeb, lęków i pragnień, możemy nabrać dystansu wobec swoich projekcji, dostrzec problemy z innej perspektywy. Takie rozpoznanie tkwiących w nas schematów, uwarunkowań, prowadzi do uzdrowienia i rozwoju.