Długie zimowe wieczory sprzyjają popadaniu w melancholijne nastroje. Jak ma się obniżony nastrój do naszego stanu zdrowia. Jak wiele chandra i depresja mają ze sobą wspólnego. Jak można sobie radzić z jednym i drugim.

Chandra jest określeniem stanu przygnębienia, zmęczenia i smutku, potocznie używanym zamiennie z „depresją”. Z punktu widzenia medycznego chandra nie jest określeniem specjalistycznym i nie ma wiele wspólnego z diagnozą depresji.

Osoby chore na depresję zgłaszają raczej smutek i przygnębienie niż chandrę, która kojarzy się z przejściowym stanem przygnębienia i rozdrażnienia. Chandra mija, podczas gdy depresja to zespół utrzymujących się przez co najmniej 2 tygodnie objawów. Chandra nie jest więc równoznaczna z depresją.

Stres i zmęczenie

Przyczyną chandry może być utrzymujący się stres w sferze prywatnej lub zawodowej, zmęczenie, brzydka, jesienna pogoda. Czasami chandra przychodzi bez powodu, co może przypominać depresję, jednak pamiętajmy, że to za mało, by postawić diagnozę.

Błąd, jaki często popełniają osoby podejrzewające u siebie depresję, to stawianie diagnozy samodzielnie i zadręczanie się nią. Przypominanie sobie, czy chandra trwa tak długo, jak mówią kryteria depresji (min. 2 tygodnie), nie zawsze przynosi pozytywne efekty. Wyniki badań wskazują, że mamy trudności z przypomnieniem sobie tak ulotnej kwestii, jak własny stan emocjonalny sprzed kilkunastu minut, a co dopiero sprzed kilku dni. Będąc przygnębionym, będziemy sobie przypominać więcej przygnębiających zdarzeń i możemy wyciągnąć wnioski, że nasz stan trwa dłużej niż rzeczywiście.