W głowach są różne światy bardziej lub mniej przyjazne. I pełne są ludzi zazwyczaj dość ważnych.





W snach nieustannie powraca Afryka. Śniła mi się jeszcze na długo przed pierwszą podróżą. I śniła mi się tak jak naprawdę wygląda. Albo tak jak ją zobaczyłam. W Afryce w Kenii niedaleko Mombasy jest wioska, w której mieści się organizacja Wakesho Self Help Group. W pokoju o powierzchni 1,5m na 1,5 m uczą się dzieci, a popołudniami nastoletnie dziewczyny przychodzą szyć, gotować. Te małe dzieci to zazwyczaj sieroty albo po prostu ich rodziców nie stać na zapewnienie im edukacji. Organizację z małymi podopiecznymi prowadzi piękna łagodna kobieta. Swoje serce rozdzieliła pomiędzy małych uczniów, a resztę oddała własnej rodzinie. Ona bardzo się stara odmienić los tych małych ludzi i nie wstydzi się prosić o pomoc. Nie zraża się odmowami.

W Polsce we Wrocławiu w gmachu jednej z prywatnych uczelni stoi pięć białych kartonów. Na każdy z nich przyklejono kartkę z adresem Wakesho. W każdym z nich masa dobrego. Ubrania, ubranka, zabawki, misie pluszowe, piórniki, kredki, ołówki, zeszyty. Słowem dary i podarki zebrane od ludzi z sercem i bez serca. I wszystko to czeka od kilku miesięcy na wysłanie a potem odebranie i wykorzystanie wreszcie.