Kontynuacja przepełnionych pięknem treści autorstwa A. de Mello. Postaci, która swoją postawą i czynami zdobywa rzecze uczniów, którzy chcą towarzyszyć mu na drodzie do oświecenia. Zapraszamy do zapoznania się z treściami i zaobserwowania swoich odczuć.

Rozpoznanie

Kiedy Mistrz zestarzał się i rozchorował, uczniowie prosili go, by
nie umierał.
Odparł im:
- Jeśli nie odejdę, jak będziecie mogli zobaczyć?
Zapytali go:
- A czego nie widzimy teraz, kiedy jesteś z nami?
Mistrz nie wyrzekł ani słowa.
Kiedy zbliżała się chwila śmierci, uczniowie zapytali jeszcze raz:
- Co zobaczymy, gdy ciebie nie będzie wśród nas?
Mistrz z błyskiem w oku powiedział:
- Wszystko, co robiłem, ograniczało się do tego, że siedziałem nad
brzegiem rzeki i czerpałem z niej wodę. Mam nadzieję, że po moim
odejściu zauważycie rzekę.

Czuwanie
- Czy jest coś co mogę zrobić, aby stać się oświeconym?
- Tak niewiele, jak niewiele możesz uczynić, by rano wstało
słońce.
- Jaką więc wartość mają te wszystkie duchowe ćwiczenia, które
zalecasz?
- Dają ci pewność, że nie prześpisz chwili, w której wzejdzie
słońce.

Obecność
- Gdzie mogę szukać Oświecenia?
- Tutaj.
- Kiedy się ono dokona?
- Teraz właśnie się dokonuje.
- Dlaczegoż go nie doświadczam?
- Dlatego, że nie patrzysz.
- Na co powinienem patrzeć?
- Na nic. Po prostu patrz.
- W co?
- W cokolwiek, na czym spoczną twoje oczy.
- Czy muszę patrzeć w jakiś specjalny sposób?
- Nie. W zwykły sposób.
- Ależ, czy ja nie patrzę zawsze w zwykły sposób?
- Nie.
- Dlaczego nie?
- Dlatego że, by patrzeć, musisz tu być.
Przeważnie jednak jesteś gdzie indziej.