Angkor Wat stał się główną atrakcją turystyczną w Kambodży - szacuje się ,że jest około miliona zwiedzających rocznie. Zamieszczamy źdźbło historii tego przepełnionego energią miasta, wraz z fotografiami i opisem największych zabytków architektury tego miejsca.



Angkor Wat

 Budowę i projektowanie świątyni rozpoczęto w pierwszej połowie XII wieku, za rządów króla Suryavarmana II (1113 - 1150). Przeznaczona była bogowi Wisznu, a pełniła funkcję królewskiej świątyni i jednocześnie stolicy państwa. Nie odnaleziono słupa erekcyjnego ani żadnych dawnych zapisów, które przekazywałby pierwotna nazwę świątyni. Przypuszcza się jednak, że mogła ona nosić nazwę Vrah Vishnulok od imienia bóstwa, któremu została poświęcona.

Jest umiejscowiona 5.5 km na północ od współczesnego miasta Siem Reap i nie daleko od dawnej stolicy Kambodży - Baphuon. Prawdopodobnie prace budowlane zakończono już po śmierci fundatora, nie ukończywszy w pełni dzieła. W 1177 Angkor został złupiony przez Czamów (Wietnamczyków), tradycyjnych wrogów Khmarów. Po tych wydarzeniach, królestwo zostało odrestaurowane przez nowego króla - Jayavarmana VII, który ustanowił nową stolicę w Angkor Thom i królewską świątynię w Bayon, kilka kilometrów na północ od Angkor Wat.

W XIV i XV wieku, świątynia została przejęta przez mnichów buddyjskich z tradycji theravada. Angkor Wat jest czymś wyjątkowym pomiędzy świątyniami Angkoru. Została porzucona w XVI wieku, jednak nigdy na prawdę nie została opuszczona. Fosa ochroniła także kompleks przed zajęciem go przez dżunglę. Do tego czasu znano ją pod nazwą Preah Pisnulok, od pośmiertnego tytułu króla Suryavarmana.

Współczesna nazwa Angkor Wat jest używana od XVI wieku i oznacza "stołeczną-świątynię". Angkor jest miejscową formą słowa "nokor", które wywodzi się od sanskryckiego "nagara" - "stolica", a khmerskie słowo "wat" oznacza "świątynię".

Pierwszym zachodnim gościem w kompleksie był Antonio da Magdalena, portugalski mnich, którzy przybył do Angkor Wat w 1586 roku. Opisywał on kompleks świątynny jako: "niezwykłą konstrukcję, którą nie sposób opisać za pomocą pióra. Nie przypomina żadnej innej budowli na świecie. Posiada wieżyce, zdobienia i niezwykłą lekkość, jaką tylko sobie człowiek moze wyobrazić". Jednak na zachodzie, istnienie kompleksu zostało nagłośnione tylko w połowie XIX wieku, przez wydanie wspomnień z podróży Henriego Mouhota. Francuski odkrywca tak pisał:

"Jedna z tych świątyń - mogąca konkurować ze świątynią Salomona czy inną wzniesioną przez starożytnego Michała Anioła - może zająć poczesne miejsce pośród naszych najpiękniejszych budowli. Jest okazalsza niż cokolwiek, co zostawili po sobie Grecy czy Rzymianie. Dzisiaj stanowi smutny kontrast z barbarzyństwem, w którym pogrążony jest ten naród teraz."