Podróż, to przemierzanie drogi, podążanie do jakiegoś miejsca; przemieszczanie się, często po rozległych terenach. Podróżowanie to odwiedzanie wielu miejsc w poszukiwaniu czegoś. Zdobywanie nowych wiadomości, osiąganie zamierzonych celów, to też imanie się różnych problemów i rozwiązywanie ich.
 
Podróżujemy samochodem, statkiem, pieszo, samolotem lub pociągiem. Życie nie jest niczym innym jak podróżą środkiem transportu, składającą się z wsiadania i wysiadania, naszpikowaną wypadkami, przyjemnymi niespodziankami oraz głębokimi smutkami. 

Rodząc się udajemy się w podróż, długą, pełną łez i radosnych uśmiechów. Podczas wyprawy poznajemy ludzi, którzy po odejściu obudzą w nas ogromną tęsknotę, niektórzy przejdą niezauważalnie, ci najbardziej kochani często znajdują się daleko od miejsca, w którym jesteśmy. Podczas wędrówki towarzyszą nam osoby, które wywołują tylko smutek, oraz tacy, którzy zawsze są skłonni do udzielenia pomocy. Towarzysze przemierzania szlaków budzą w nas różne uczucia: smutek, śmiech, żal, szczęście. Każdy z nich pomaga nam w przejściu trasy, uczy, daje przydatne wskazówki do pokonania trudności stawiane przez los na naszej drodze.
 
W czasie podróży przez życie, każda z napotkanych osób przyczynia się do naszego rozwoju duchowego, intelektualnego, emocjonalnego, do zrozumienia sytuacji często bardzo dla nas skomplikowanych. Każdy człowiek ma prawo do wypowiadania swojego zdania, do interpretacji zachowań i sytuacji. Nieważnym jest to czy mają oni rację czy nie, czy są obiektywni, czy subiektywni. Ważne, że poprzez ich krótką lub dłuższą obecność w naszym życiu, przez wypowiadane słowa - kształtują naszą osobowość, doprowadzają do tego, że odróżniamy dobro od zła, szczęście od smutku, miłość od nienawiści. Każda wyprawa stawia przed nami nowe wyzwania, cele, odkrywa to, co wcześniej było nieznane, pokazuje różnice kulturowe, religijne, historyczne, atmosferyczne, czy chociażby w ukształtowaniu terenu. 

Celem podróży turystycznej jest zwiedzanie, odkrywanie i poznawanie. W dzisiejszych czasach podróż jest czymś prostym do zrealizowania. Kupujemy bilet i wyjeżdżamy. To, że stać nas na nią, że mamy w kieszeni paszport i pieniądze, że łatwo jest wsiąść do pociągu, samolotu, że nasze ciało i umysł nie potrzebuje wysiłku doprowadza do tego, że nie możemy jej doświadczyć.
Podróż staje się coraz bardziej masowa, jest turystyką, standaryzuje się obraz „podróżowania gapiowskiego”. Tylko od nas zależy, co zrobimy z wyprawą i jej efektem, ma ona sens tylko wtedy, gdy stanie się powodem do przemiany, do zrobienia czegoś z samym sobą. Przecież prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu.

Czym tak naprawdę jest podróż? Jakie różnice są między podróżą turystyczną, a intelektualną? Czy wycieczka do ciepłych krajów spędzona na wylegiwaniu się na złotym piasku wśród egzotycznych roślin, bądź wędrowaniu wśród zielonych wzgórz skąpanych w kwiatach łąki i drzewach gatunków znanych nam tylko ze zdjęć jest pełna i wartościowa?

Tylko wtedy, gdy spacerując między tymi szeleszczącymi drzewami muskanymi lekkim wiatrem dojrzymy coś, co skłoni nas do refleksji i pomoże w dogłębniejszym badaniu sensu życia i naszego istnienia, zrozumienia wartości wyprawy rozwijającej stan naszego umysłu i czerpania z niej intelektualnej uciechy. Zapamiętaj tylko, że nie musisz opuszczać domu, aby doświadczyć tego, co w podróży najistotniejsze.