Jesienią 2005 roku zacząłem czytać „Pokłosie” Baha`u`llaha, właśnie ta książka miała decydujący wpływ na mnie. Miałem jakby olśnienia odnośnie rozwoju religii, Objawicieli Bożych i odnośnie Baha'u'llaha i które to udowodniły, że Wiara Baha'i rzeczywiście jest tą religią, która zmieni świat.

Postanowiłem zadeklarować się na Nowy Rok, według kalendarza gregoriańskiego, chciałem zrobić to w obecności trzech bahaitów, którzy mieli na mnie wpływ, ale brakowało jednej osoby, więc przeniosłem deklarację na Nawruz, Nowy Rok bahaicki.
 
W tym czasie poznałem bliżej polskich bahaitów i przeczytałem kilka książek o Wierze w języku polskim, co jeszcze bardziej mnie wzmocniło w moim przekonaniu, że Wiara Baha'i rzeczywiście jest tą drogą, która pomoże mi w rozwoju duchowym osobistym i rozwoju duchowym społeczeństwa.

21 marca 2006 roku, na Nowy Rok bahaicki, Nawruz, w obecności wielu przyjaciół bahaitów, chciałbym tu wymienić 3 osoby, które miały znaczący wpływ na mój rozwój duchowy, to: Julia Rosaluk (razem z Julią studiowałem większość Ruhi zaczynając od 1-szej), Andriej Żurawski (właśnie Andriej przywiózł książki do Łuninca) i Vasilij Kislak (pierwszy bahaita, którego poznałem i jeden z najlepszych przyjaciół).
 
To była wielka radość dla mnie, ponieważ odnalazłem sens i cel życia - poznawanie i uwielbianie Boga, rozwój duchowy osobisty i uwierzyłem w życie wieczne. Również to była wielka radość dla wszystkich, ponieważ nikt się nie spodziewał i nie oczekiwał, że zostanę bahaitą.

Po zadeklarowaniu się nie od razu uświadomiłem, że jestem bahaitą, tak bardzo byłem zżyty z bahaitami. Dopiero na 3 dzień na spotkaniu modlitewnym u jednej rodziny bahaickiej, Małyszewych, uświadomiłem, że wśród obecnych tylko jedna osoba nie jest bahaitą, jakaż to była radość dla mnie, że już w pełni mogę uczestniczyć w modlitwach jako bahaita, że jestem bahaitą.

Mój wybór był absolutnie świadomy i dobrowolny i dla mnie ma bardzo wielkie znaczenie.