Co się dzieje kiedy oceniamy, krytykujemy, dziwimy się?

Nakładamy na jego głowę dodatkowy ciężar. Z poziomu energii zaniżamy mu jeszcze wibracje.
Mój syn to leń  -  być może miał nauczyć się tym życiu systematyczności, poczucia własnej wartości, umiejętności analizy itd.

My zamiast wychwycić jego lekcje na to życie i/lub ładować go pozytywnie, wkładamy mu na głowę  „worek z ziemniakami” (ciężką energię krytyki i oceny).  I co się dzieje? Jest coraz gorzej, dziecko upada w niemocy, nie zna drogi wyjścia, nikt mu nie mówi jak tworzyć to czego nie nauczył się wcześniej. Inne dzieci wiedzą? Tak, być może już nauczyły się tych lekcji we wcześniejszych wcieleniach, być może mądrość rodziców tworzyła ich bazę już w dzieciństwie.

Co możemy więc robić?

Spojrzeć inaczej. I zrozumieć, że NASZA MYŚL TWORZY RZECZYWISTOŚĆ

Dlaczego przyciągamy takie a nie inne doświadczenia ?

Bo takie mamy myśli, wzorce, schematy, bardzo często ukryte głęboko i nawet nie wiemy, że w nas są. To co na zewnątrz manifestuje się w naszym życiu, zawsze jest darem dla nas, bo pokazuje jacy jesteśmy wewnątrz.

NASZ ŚWIAT ZEWNĄTRZNY JEST W PEŁNI ODBICIEM NASZEGO WNĘTRZA.

Stwarzamy go codziennie nieświadomą energią zapisaną w nas, ale również myślą, słowem. Zróbmy rachunek sumienia i przypatrzmy się dokładnie naszemu życiu. Stworzyliśmy je SAMI.

Najczęściej nie mamy świadomości naszych myśli, uciekamy od odpowiedzialności robiąc i mówiąc głupstwa, które zamiast tworzyć niszczą nasze życie. Proponuję, abyście spisali wasze myśli, schematy, „prawdy”, które wszczepiano Wam w rodzinach. Zobaczcie ile z nich jest twórcze, a ile niszczące, ograniczające.

Kiedy staje przed nami ktoś kto robi „ zło”, my jesteśmy lepsi, już tego nie robimy, ale …..jeśli przyjdzie Mistrz, Chrystus, czy jesteśmy pewni, że nasze postępowanie jest bez zarzutu? Czy wiemy już wszystko? Tak, może jesteśmy w klasie maturalnej, ale jeszcze są studia, doktorat , habilitacja itd.

Czy wiemy już wszystko, znamy najwyższą  z  prawd?

NIE. Dlatego nie oceniajmy, nie mamy jeszcze pełnego widzenia. Jeśli tak podejdziemy do życia, będziemy chętnie wspierać tych, którzy zapytają, lecz i nie pouczać tych, którzy nie pytają. Pozwólmy innym iść swoją drogą poznania, tak jak inni pozwalają nam. Nie musimy iść z kimś z pierwszej klasy, jeśli chcemy rozwiązywać zadania z chemii bo z nim nie mamy szans, nie oceniajmy, że jest zły, lecz zanim wejdziemy z nim w bliskie relacje przyjrzyjmy się, czy to ta sama klasa. To nie jego wina, ani nie nasza, po prostu nie umieliśmy jeszcze TAK postrzegać życia.

Zdejmijmy więc z innych oceny, zamiast nich możemy w miłości, konsekwentnie pokazywać czym jest wyższe zrozumienie, czym miłość, dając świadectwo własnym życiem.

www.epokaserca.pl