Ludziom wychowanym w materialistycznym – naukowym systemie wartości trudno jest zaakceptować nawet zdolności telepatyczne, nie mówiąc już o jasnowidzeniu, czy jasnosłyszeniu. A przecież wiele osób nadwrażliwych ma takie zdolności. Ma, tylko z nich nie korzysta. A jeżeli, to sporadycznie, lub błędnie. Nawet zaakceptowanie zdolności radiestezyjnych trafia na poważne opory, pomimo że radiesteta, to już uznany zawód.

Zazwyczaj słyszymy: “trzeba mieć wybitne zdolności, być wybitnie utalentowanym”. I o ile rodzice nadwrażliwego dziecka są chętni widzieć w swym pupilku wybitnego ekonomistę, polityka, czy choćby programistę, to myśl o szczególnych zdolnościach parapsychicznych ich pociechy wydaje im się absurdalna. Chociaż... zdarzają się wyjątki.

Nadwrażliwe dziecko poddawane jest bardziej surowej dyscyplinie i osądom, a jego zdolności są zazwyczaj wyśmiewane lub potępiane. To utrwala tendencje do osądzania siebie. U bardziej ambitnych pojawia się swoista mieszanka wychowania do konkurencji w społeczeństwie z ujawnieniem niektórych zdolności „para”. Wówczas możemy jako produkt wyjściowy takich oddziaływań wychowawczych mieć kogoś w rodzaju szaleńczych przywódców niebezpiecznych sekt.

Nie zapominajmy, że ludzie, którzy w imię Boga lub Szatana pociągnęli innych do śmierci, mieli za sobą nieudane dzieciństwo. Błędy wychowawcze nałożone na szczególną nadwrażliwość tych osób spowodowały, że stały się one patologicznymi przywódcami wykorzystującymi w części swe unikalne zdolności.

A gdyby zostali wychowani w szacunku dla siebie, dla innych ludzi i dla swych zdolności?
Zapewne ich sytuacja byłaby inna. Bestie w ludzkich ciałach często tworzył brak tolerancji dla inności i nadwrażliwości ludzi wyjątkowo obdarzonych przez los.

Błędy wychowawcze można skorygować, choć czasami są one bolesne. Wymaga to przeprogramowania podświadomości, czyli mądrego samowychowania. Powinno ono objąć całą samoocenę i relacje z otoczeniem tak, by dana osoba mogła przejawiać w sposób spontaniczny swoje talenty i zdolności. Czasami osoba nadwrażliwa musi po drodze ukierunkować swą wrażliwość, by nie padać ofiarą presji ludzi psychicznie agresywnych, a także istot astralnych. Na szczęście są do tego odpowiednie środki.

Jeżeli tylko chcesz, możesz wejść w świat, w którym twoja inność, twoja wyobraźnia i nadwrażliwość zostaną docenione i wykorzystane dla twego dobra i rozwoju. To świat, w którym znajdzie się miejsce i dla ciebie, i dla twej nadwrażliwości, i dla niezwykłej wyobraźni.
 
Masz szansę odkryć, że twoja nadwrażliwość i „inność”, to cenny „kapitał”, to zdolności i możliwości, które możesz wykorzystać dla dobra swojego i innych. Mam nadzieję, że przemyślisz wiele spraw i zechcesz rozwijać to, co w tobie inne i wykorzystać swoją nadwrażliwość do odniesienia życiowego sukcesu. Ale ostateczny efekt będzie zależał od tego, czy uwierzysz w siebie i czy starczy ci wytrwałości. A masz przed sobą prawdopodobnie więcej pracy niż ci, którzy są uznawani za „normalnych”. To cię nie powinno zniechęcać, ponieważ to właśnie ty masz większe od nich możliwości i uzdolnienia. Ale tylko ćwiczenie czyni mistrzem.

Jeśli zaliczasz się do grona nadwrażliwych, to najpierw powinieneś poradzić sobie z bagażem, który wziąłeś na swoje barki usiłując stać się „normalnym”, zapraszamy do lektury kontynuacji tego wątku ("kłopoty nadwrażliwych cz.2") już w następną niedzielę.

cudaducha.pl