Uwodzenie opiera się na niedosycie. To ciągłe nienasycenie, niczym w powieści Witkacego. Może przerodzić się w coś więcej, a może pozostać piękną, niezapomnianą przygodą.



Niemal każdy z nas lubi się w to bawić. Istnieją kobiety,  które żyją tylko po to, aby uwodzić. Drażnienie, doprowadzanie na skraj pożądania i najlepiej porzucanie, to ich obsesja. Kobiety kochają być uwodzone i uwodzić na przeróżne sposoby. Chcą być wabione, czarowane  i same też drażnić, podniecać...



Oczekują tego także od swoich stałych partnerów, którzy niestety zbyt często wpadają w rutynę, wychodząc z założenia, że nie ma sensu starać się o coś, co już się posiada. Nasyceni przestają łaknąć. W stałych związkach warto więc od czasu do czasu uczynić post, a po nim ubrać się w seksowną bieliznę, albo namówić go na kolację w restauracji i dać delikatnie do zrozmienia, że pod "małą czarną" nie masz bielizny.

Różne etapy związku charakteryzują się odmiennym charakterem uwodzenia. Na początek mamy cały asortyment uśmiechów, spojrzeń, gestów, westchnień.  W stałych związkach, z dużym stażem, mężczyźni często lubią wspominać pierwsze unieniesienia. Stają się nieznośnymi romantykami, potrzebują bliskości i utwierdzania w męskości. Nie bójmy się też być wyzywające. Przybrać nawet lekko wulgarną pozę, chwcić go za męskość, kiedy jesteśmy na randce w kinie. Oczywiście nie stosujmy tego typu uwodzenia z mężczyzną, którego widzimy pierwszy lub drugi raz w życiu i lepiej nie długodystansowo ze stałym partnerem, bo najzwyczajniej w świecie go znudzimy.

Uwodzenie czyni nasze życie bardziej pasjonującym. Wprowadza element tajemnicy, pokazuje, że świat nie zawsze jest taki, jakim się wydaje...

Pragniemy być uwodzone i podziwiane, tak aby ubarwić swoje życie. „Purpurowa róża z Kairu” Wood`ego Allena obrazuje to ponadczasowe pragnienie. Młoda kelnerka, przeciętna, będąca w związku z gburowatym facetem, przesiaduje w kinie, wpatrzona w kochanka idealnego – bohatera filmu. Siłą wyobraźni ożywia mężczyznę, który schodzi z ekranu i zaczyna toczyć z nią uroczą, odrealnioną grę miłosną.