Cierpienie oraz poczucie odrzucenia. Ktoś nas skrzywdził, a nasze serce krwawi. I tak bywa między ludźmi. Nie mamy wpływu na czyjeś uczucia lub ich brak, ale możemy świadomie przeżywać swoje. To trudne. Pomóc może nam w tym świadomość, że złamane serce to także nasza złość, zawiedzione oczekiwania, przegrana walka o władzę w związku. Jak sobie pomóc? Rady psychoterapeuty Chucka Spezzano.

Złamane serce jest próbą kontrolowania kogoś przez poczucie winy. Mówiąc, że ktoś łamie nam serce, domagamy się żeby zaspokajał nasze potrzeby. Czyli zachowywał się tak, żeby nam było wygodnie. Jest to nic innego jak forma emocjonalnego szantażu. Tymczasem próba kontroli ani nie przyniesie szczęścia, ani nie sprawi, że nasze oczekiwania zostaną zaspokojone. Nasili jedynie walkę o władzę.

Złamane serce oznacza, że przegrywamy w walce o władzę

To rodzaj zemsty. Dlatego doświadczamy cierpienia. Jest ono szczególnym rodzajem szantażu emocjonalnego. W ten sposób odgrywamy się na drugiej osobie. Stajemy przed nią i mówimy: „Ten człowiek wcale nie jest taki dobry, jeśli tak mnie potraktował. Moim cierpieniem, moim złamanym sercem będę mu przypominać, jaki jest podły”.

Złamane serce to nasza złość. Jesteśmy zrozpaczeni, ponieważ ktoś, kogo kochamy, nie zachował się tak, jakbysmy sobie tego życzyli. Posługujemy się naszym sercem, strasząc że będzie złamane, ponieważ ten ktoś nas nie słucha. Myślimy sobie: „Moje serce rozpada się na tysiąc kawałeczków. Teraz będzie mu przykro!”.

Złamane serce to efekt rywalizacji. To sposób na to, żeby coś zabrać partnerowi. Jeśli coś dajemy naprawdę, nikt nie może nam złamać serca. Inaczej rzecz się ma, jeśli dajemy żeby coś dostać – w rzeczywistości jest to branie. Kiedy rywalizujemy z partnerem w celu zaspokojenia swoich potrzeb, albo jedno z nas, albo jednocześnie zaczynamy zachowywać się niezależnie, więc kiedy druga strona zrobi coś przeciwko nam, wycofujemy się, atakujemy lub zastawiamy pułapki. Taka nieustanna rywalizacja powoduje coraz większe cierpienie, aż w końcu czyjeś serce zostaje złamane. Gotowość, by się się przyznać, że otwarcie lub potajemnie rywalizujemy, pozwoli zmienić sytuację. Zaprzestanie walki i dawanie siebie w pełni pozwala, by narodziło się coś ważnego. Wtedy uczymy się przyjmować zamiast zabierać.

Złamane serce to zawiedzione oczekiwania

Doświadczamy ich, gdy nasza postawa wobec oczekiwań i zasad dotyczących tego, jaki powinien być partner jest sztywna. Kiedy jesteśmy skłonni z nich zrezygnować, pojawia się w nas pewna elastyczność, która skutecznie chroni serce przed zranieniem.

Złamane serce zawdzięczamy tylko sobie. Tylko my sami możemy je złamać. Nikt nie może nas zmusić, byśmy czuli coś, jeśli sami w pełni się na to nie zgodzimy. Mamy złamane serce, jeżeli upieramy się, by sytuacja wyglądała tak, jak my sobie tego życzymy. Jeżeli natomiast ją zaakceptujemy, możemy narodzić się na nowo, wkroczyć na całkowicie nowy poziom miłości, z poczuciem pewności siebie oraz wewnętrznej mocy.

Jak możemy sobie pomóc, gdy czujemy że nasze serce jest złamane?

•Zamiast oddalać się od partnera, zbliżaj się do niego. Nie wykorzystuj uczuć do szantażowania, żeby zrobił to, czego ty chcesz. Zamiast walczyć, stosować różne techniki manipulacji, podaruj mu coś – przedmiot lub dar emocjonalny – dobrowolnie i bez stawiania warunków. Jeśli ktoś się z tobą rozstał, możesz obdarować go przebaczeniem, wolnością, wdzięcznością, bezwarunkową miłością. Przyniesie ci to ulgę.

Teraz daj sobie czas, by odzyskać siebie. Powróć do sytuacji, kiedy poczułeś że masz złamane serce, ale tym razem potraktuj ją jako okazję do uzdrowienia. Wyobraź sobie, że mimo bólu, zbliżasz się do tej osoby, ofiarujesz jej uczucie bez żadnych oczekiwań. Kiedy zrobisz to prawdziwe, poczujesz przypływ witalności i sił.

Uświadom sobie, że złamane serce jest efektem twoich żądań (może nawet niewypowiedzianych), aby związek funkcjonował według twoich zasad oraz żeby partner zachowywał się tak, by zaspokoić twoje potrzeby. Bądź gotów uwolnić się od tego po to, abyś mógł iść dalej i otrzymywać oraz odczuwać miłość, za którą tak tęskniłeś.

Przyznaj się, że twoje złamane serce to kolejny trik w walce o władzę. Powiedz sobie, że powoduje tobą chęć zemsty, stoi za tym twoja zatwardziałość. Uświadom sobie, że wykorzystujesz innych do blokowania siebie.

Przestań rywalizować z partnerem, dziel się z nim. Wówczas jego obecność zacznie cię cieszyć, a ponadto poznasz radość i bezpieczeństwo partnerskiego związku. 

na podstawie książki Chucka Spezzano
„Miłość nie rani. Sekrety udanego związku”,
wydawnictwo G + J 
 

Artykuł pochodzi z portalu www.mus.com.pl