Jest cudowny, troskliwy, pracowity, kochający – ale te ciągłe skarpety na podłodze! Jak można być takim bałaganiarzem?! Wykrzykujesz po raz chyba już setny! Mąż zaś uparcie zostawia skarpety na środku pokoju i nie odnosi kubka po kawie do zlewu. Czy da się żyć z mężem bałaganiarzem? A może można go wychować? Kilka sposobów na radzenie sobie z tym, że „mój mąż nie sprząta”.

Zamiłowanie do porządku wynosimy z domu – jest to kwestia tego, jak zostaliśmy wychowani. Jeśli Twój mąż bałagani, to albo w jego rodzinnym domu nikt na porządek nie zwracał uwagi, albo też, każda rzucona na ziemię skarpeta magicznie „znikała” sprzątana przez matkę. W efekcie, Twój partner nie nauczył się tego, że po sobie należy sprzątać. Czy da się coś z tym zrobić?

Można próbować, choć jest to proces pełen kompromisów i trudności. Szanse na to, że Twój mąż nagle zamieni się w pedanta są naprawdę niewielkie. Skarpety jednak może zacznie wrzucać do kosza na brudną bieliznę. Jakie metody można zastosować?

Szczera rozmowa

Zamiast krzyczeć czy w niemej złości sprzątać po swoim lubym, najpierw warto z nim porozmawiać – być może on nie zdaje sobie sprawy z tego, że to Cie złości. Jeśli w jego domu, matka sprzątała po domownikach bez szemrania, Twój partner może nawet nie uświadamiać sobie tego, że to co robi, doprowadza Cię do szału. W rozmowie powiedz mu, że bałagan Ci przeszkadza, że oczekujesz pomocy i określ dokładnie i konkretnie jakie elementy uważasz za bałaganienie. Może dla Ciebie, stos papierów na biurku jest bałaganem, a dla Twojego męża zaledwie lekkim nieładem? Warto te pojęcia ujednolicić, abyście mogli rozumieć się lepiej nawzajem również w tej płaszczyźnie.

Metoda „na mamusię”

Jeśli tłumaczenie nie pomogło, a Twój mąż ma trudności ze sprzątaniem, możesz spróbować w sposób wymuszony zaangażować go w proces sprzątania – jeśli spędzi trzy godziny w sobotę z odkurzaczem, na drugi raz może zastanowi się nad strąceniem okruszków na ziemię. W rozplanowywaniu obowiązków i ich podziale pamiętaj by nie obciążać od razu męża zanadto i by nie dawać mu do wykonania zadań, z którymi sobie nie poradzi. Daj mu też od razu, dokładne instrukcje jak ma co zrobić (bierny opór w postaci setki pytań przy myciu okien może szybko doprowadzić do tego, że wyrwiesz mu z ręki myjkę i dokończysz sama – a nie o to przecież chodzi). Pamiętaj, aby nie strofować go za to, że sprząta nie dość szybko czy niezbyt dokładnie. Męża trzeba warunkować – pochwalić za pomoc, a błędy wskazywać delikatnie i stopniowo.