Jedną z najbardziej elektryzujących kwestii w środowisku reikowców jest kwestia symboli, ich stosowania, tajności i pochodzenia. Różne linie Reiki i pseudo-Reiki balansują pomiędzy dwoma skrajnymi poglądami na ich temat. Jedni są fascynatami symboli, drudzy zaś traktują je tylko jako ciekawostkę historyczną.

Historia zastosowania symboli w systemie reiki sięga samych jego początków. Zostały one wprowadzone przez dr Mikao Usui, twórcę tegoż systemu. Ich celem była pomoc uczniom w początkowym okresie pracy z energią reiki.

Pierwotny zestaw symboli obejmował cztery symbole, z których trzy były przekazywane uczniom IIo Reiki, a czwarty symbol, był symbolem mistrzowskim, przekazywanym na kursie IIIo. Często w opisach historii tych symboli podaje się błędnie, iż były to te same symbole, które przekazał swym uczniom Jezus. Jest to oczywista nie prawda gdyż już na pierwszy rzut oka widać, że symbole te oparte są o tradycje japońską, ich mantry są japońsko-chińskie. A skąd Jezus mógł znać kulturę i język jaki będzie panować w Japonii prawie 1900 lat po Jego śmierci?

W tradycyjnej szkole reiki Usui Reiki Ryoho, symbole te naucza się tylko ze względów historycznych. W tradycji od Chujiro Hayashi (Hayashi ReiKi Kenkyukai), do tych symboli przykłada się dużo większą wagę. Podobnie jest w linii Usui Shiki Ryoho, od pani Hawayo Takata. Jednak we wszystkich wyżej wymienionych tradycjach stosuje się tylko cztery symbole, tak jak wyżej zostało to opisane.

Z kolei w tradycji pochodzącej od pani Barbary Weber-Rey do pracy z symbolami przykłada się jeszcze większą wagę. Poszerzyła Ona zresztą katalog używanych symboli o osiem, które przekazywane są podczas kursów IIo specjalistycznego, i dwa, które są nauczane na seminariach IIIo.

Od tego momentu na świecie pojawiło się wiele szkół, które oferuje kursy, na których można poznać różne nowe symbole, niektóre linie jak Shamballa Reiki, nauczają ponad setki symboli (system Shambala Reiki zawiera dokładnie 352 symbole).