Kultura i zwyczaje Aborygenów pozwalają każdemu z nich medytować, zastanawiać się nad własnymi przemyśleniami, a także pracować ze snami. Dzięki temu potrafią w każdej chwili otworzyć się na niezwykłe, paranormalne informacje oraz energie. Kiedy starszy człowiek medytuje, mówi się dzieciom następujące słowa:

"Kiedy widzisz jak starszy człowiek siedzi i nie rusza się - nie przeszkadzaj mu, bo cie skrzyczy. Nie baw się obok niego, ponieważ usiadł tam, żeby "widzieć". Skupia się na swoich myślach, co pozwala mu czuć i słyszeć. Później, w specjalnej pozycji może się położyć , a nawet zasnąć. Wówczas będzie mieć wizje i usłyszy co mówią do niego duchy."

Medytacje, szkolenie oraz praktyki aborygeńskich uzdrowicieli są bardzo podobne do tybetańskich joginów praktykujących tantrę, a przede wszystkim dzogczen. Jogini praktykują na cmentarzach lub na polach kremacyjnych i to samo robią aborygeni medytujący oraz śpiący na grobach przodków. W tym przypadku nawet instrukcje do medytacji są zadziwiająco zbieżne. Opisany wcześniej, aborygeński magiczny chód jest taki sam jak tybetański szybki chód lung-gom-pa, gdzie podróżujący przemierza szlak długimi skokami prawie nie dotykając ziemi i przez cały czas znajduje się w transie. Również telepatia, umiejętność bycia w innym miejscu niż ciało, znikanie i przesyłanie myśli są częstym zjawiskiem wśród tybetańskich joginów.

Sam rodzaj medytacji stosowany przez Aborygenów jest bardzo zbliżony do medytacji tybetańskich, zwłaszcza stosowanych w tradycji dzogczen, gdzie najpierw pracuje się nad skupieniem i "jedno-upunktowieniem" umysłu, następnie nad wglądem, a potem, w różnych pozycjach siedzących i leżących wpatruje się w niebo aby zjednoczyć się z piątym elementem - elementem przestrzeni.

Naukowcy zastanawiali się skąd biorą się takie podobieństwa. Jednym z możliwych wyjaśnień polega na tym, że Aborygeni przed pięćdziesięcioma tysiącami lat opuścili Indie i dotarli do Australii. Inna teoria mówi, że idee oraz praktyki były rozprzestrzeniane przez starożytnych wędrowców. Pierwsza teoria wyjaśniałaby wspólne korzenie mistyki oraz tradycji tybetańskiej i praktyk aborygeńskich, ponieważ obie mogą pochodzić ze wspólnego źródła - z pradawnych Indii lub nawet z legendarnej krainy Sziang Sziung, która otaczała górę Kailaś w zachodnim Tybecie siedemnaście tysięcy lat temu.



Przypisy

[1] A. P. (Adolphus Peter) Elkin, Aboriginal Men of High Degree" (1946) - większość danych faktograficznych zaczerpnięta z pozycji tego, niezwykłego etnografa, który działał w interiorze jeszcze przed przymusowym spędzaniem do rezerwatów i "cywilizowaniem" Aborygenów za czasów "skradzionego pokolenia" i podobnych bestialstw dokonywanych przez białych oprawców w XX w ne.

[2] Op.cit.

Zapraszamy na letnie, 6 dniowe warsztaty prowadzone przez Roberta Palusińskiego
szczegóły tuaj: www.psychoterapiakrakow.org

www.taraka.pl