Ogólnie wiemy, że prawa półkula mózgu wiąże się z intuicją, emocjonalnością skłonnościami artystycznymi i duchowością, a lewa z działaniem w materii, radzeniem sobie w społeczeństwie i z logicznym – ścisłym myśleniem. I co zrobić z tą wiedzą? 

Zanim rozpoczniesz lekturę artykułu, bądź łaskawy zwrócić uwagę, że niniejszy tekst nie jest dziełem medyka, lecz uzdrowiciela i nie będzie się odnosił do metod medycznych, lecz do uzdrowicielskich. I tylko na tej płaszczyźnie może być rozumiany czy dyskutowany.

Harmonizacja półkul mózgowych

Bywa, że mamy bardziej rozwiniętą i aktywną jedną z nich, podczas gdy druga jest uśpiona. Osoby z dominującą prawą półkulą świetnie odnajdują się w duchowości, ale mają tendencję do odlatywania od materialnej rzeczywistości w świat ducha, a nawet fantazji. Z kolei osoby z dominującą lewą półkulą mogą mieć zaślepienie na duchowość, intuicję, emocje, ale twardo stąpać po ziemi. Wg mnie dobrze jest, kiedy udaje się uzyskać harmonię i współpracę miedzy półkulami. Wówczas nasza osobowość staje się zrównoważona i potrafimy ogarnąć świadomością zarówno świat materialny, jak i duchowy.

Ostatnimi czasy można przeczytać wiele publikacji na temat tego, jak ważna jest harmonijna współpraca półkul mózgowych. Znacznie mniej jest jednak pomysłów, jak doprowadzić półkule mózgowe do harmonijnej współpracy.

Tu pojawiają się pomysły w rodzaju uczenia się matematyki dla humanistów lub odwrotnie. Są pomysły nauczenia się żonglerki, jazdy na łyżwach, chodzenia po linie czy jeszcze inne, bardziej dziwne. Do tych dziwniejszych, a skutecznych, można zaliczyć wpatrywanie się w szklaną kulę, aż do rozmydlenia obrazu, wpatrywanie się w specjalne znaki koloru czerwonego i niebieskiego, aż uzyska się widzenie fioletu, wpatrywanie się w rysunki trójwymiarowe, słuchanie nagrań muzycznych w systemie alfa – synchro – theta, dudnienia różnicowego, specjalnie preparowanych nagrań z Instytutu Monroe itd. Te wszystkie metody działają i w jakimś stopniu są skuteczne.

Rzecz w tym, ze nie dla wszystkich się one nadają. Są one skuteczne, kiedy nie mamy problemów z działaniem mózgu, kiedy nasz rozwój przebiegał optymalnie. Tak więc, jeśli ktoś ma zdrowy mózg, to te metody synchronizacji mu w zupełności mogą wystarczyć. Co nie znaczy, żeby się trzymał z daleka od metod, które opiszę dalej.

Metody wymienione wcześniej nie są skuteczne, kiedy nasz mózg odniósł wyraźne obrażenia wypadkowe, kiedy jedna z półkul lub obie zostały zatrzymane w rozwoju w okresie przedporodowym, albo zahamowane lub uszkodzone we wczesnym dzieciństwie.

Zatrzymanie rozwoju mózgu lub jego uszkodzenie może być w ogóle niewidoczne, podobnie jak niedostrzegalne mogą być jego powody. A powodami są choroby matki podczas ciąży, zatrucia, a także walki energetyczne, jakie niektórzy z rodziców prowadzą z dzieckiem, zupełnie nieświadomie. Uszkodzenia płatów czołowych mózgu występują u osób, które cierpią na syndrom Borderline (BPD – syndrom pogranicza ni to zdrowia, ni choroby psychicznej). Z kolei u osób ze skłonnością do schizofrenii, wiążą się uszkodzenia w rejonie tyłomózgowia.