Tantra to wehikuł, którym każdy z nas wędruje po ścieżce duchowej do własnego nieba. Chcesz spróbować?Teraz to możliwe, bowiem Luczis gości właśnie w Polsce! 
 

Zobacz warsztat z autorem tego tekstu Luczisem>>>
       
Tantra - to starożytne pojęcie, którego korzenie sięgają w głąb tysiącleci, minionych cywilizacji. Chyba nie można wiarygodnie stwierdzić przynależności tego pojęcia do konkretnej kultury, języka albo tradycji. W tłumaczeniu z sanskrytu słowo "tantra" oznacza dosłownie "rozszerzyć się", "rozszerzać świadomość", "tkać" i "zasada".

Do niedawna Tantra była znana i praktykowana głównie na Wschodzie i najbardziej upowszechniła się w Indiach, Tybecie i Chinach, a także w Japonii, Tajlandii, Nepalu i Indonezji. Za naszych czasów nauka ta dobrze przyjęła się na Zachodzie i do tego czasu rozwinęła się tam bardziej, niż u siebie w kraju.

W Indiach do Tantry odnoszą się głównie święte hinduistyczne i buddyjskie traktaty tantryzmu. Zawierają one nauki filozoficzne, obejmujące wszystkie wiadomości, systemy i sposoby samopoznania. Ze względu na treść traktaty te niekiedy dzielą się na 4 grupy. W pierwszej grupie przedstawione są teorie filozoficzno - metafizyczne. W drugiej grupie opisana jest tantryczna joga. W trzeciej przekazane są rytualne i religijne praktyki. W czwartej grupie odsłaniane są moralno - etyczne strony życia człowieka, społeczne i naturalne zasady. Według religijnej przynależności Tantry grupuje się na traktaty poświęcone Sziwie, poświęcone Wisznu i poświęcone Szakti.

W Tybecie słowo "tantra" jest powszechnie używane i często wykorzystuje się je w znaczeniu, niemającym bezpośredniego związku z ezoteryczną albo religijną kulturą.

W większości przypadków Tantrą w Tybecie nazywają pewne pisemne wskazówki o charakterze medycznym, religijnym, socjalnymi inne. Tantrą nazywają też dowolne traktaty, zawierające powyższe wiadomości.

W Chinach Tantrze poświęcono o wiele mniej pisemnych źródeł i nie jest ona tak szeroko znana, jak w Indiach. Istnienie Tantry w Chinach dla wielu ludzi w ogóle okazuje się nowością. Rzecz w tym, że Tantra należała do bardzo wąskiego kręgu wtajemniczonych - tak zwanych starych, którzy jak wiadomo w ogóle nie uznawali ani klasztorów, ani zakonników, ani kultów, ani religii, ani dogmatów i którzy uczyli się z ust Nauczyciela do ucha Ucznia.
Samokształceniu poświęcały się osoby, które osiągnęły poziom i stan odpowiadający ogromnej odpowiedzialności, złożonej na ich barki w związku z wtajemniczeniem w tą prawdziwie tajemną dla tego czasu, ezoteryczną wiedzę.

Co to takiego Tantra? To słowo w tłumaczeniu może oznaczać zarówno różne pojęcia, jak i procesy. W rzeczywistości to całość, posiadająca różnorodne cechy, które mogą wydawać się sprzeczne.
Podobnie świat, który jednocześnie posiadł właściwości i cząsteczki, i fali.
Uważa się, że to, co my ludzie w rezultacie końcowym nazywamy Tantrą, jest tym, co dostało się do nas na Ziemię, na nasz poziom istnienia za pośrednictwem "poszerzenia Świadomości" z bardziej wysokiego poziomu. Na ogół jest to pewna energia, jednak konkretne przejawy Tantry mogą być różne. Albo dokładniej, czym niższy jest poziom krystalizacji, na który zostaje opuszczona energia, tym niższa jest jego wewnętrzna częstość wibracji, tym bardziej materialny i przyziemny będzie produkt końcowy. W większości przypadków ta energia ma energoinformacyjny charakter i w wariancie końcowym u nas na Ziemi przedstawiona jest w postaci jakiejś uniwersalnej, często tajemniczej wiedzy.