Czyli jak wyjść poza ograniczenia? W pewnym momencie rozwoju wewnętrznego uświadamiamy sobie iluzoryczność własnego, wytworzonego Ja, oraz potrzebę kontaktu z czymś więcej niż własne ego.

W takiej sytuacji człowiek zazwyczaj sięga po szereg materiałów i technik medytacyjnych oraz różnego rodzaju praktyki, za których pomocą ma nadzieję dotknąć nienazwanego absolutu, poczuć jedność z wszechświatem i zwyczajnie wyjść z ograniczeń własnej jaźni.
 
W pewnym momencie już wiesz na pewno – tak patrzę z perspektywy ograniczonego Ja, które powstało na drodze mojego życia. Wiem, wierzę, że można poza to Ja wyjść, wyzbywszy się tym samym iluzorycznych ograniczeń ego, ale dlaczego mi się to nie udaje?
 
W tym tekście postaram się na to pytanie chociaż częściowo odpowiedzieć.
 
Skoro doszliśmy do etapu, kiedy wiemy, że poza swoim ego, perspektywą oglądania świata z poziomu iluzorycznego, wykreowanego ja, istnieje coś znacznie większego i bardziej wartościowego – czysta kosmiczna świadomość – należy sobie zadać pytanie, co nas od niej odgradza.
Iluzorycznym wszechświatem - bo tak można nazwać nasz przestrzeń, w której żyjemy - rządzą dwa podstawowe uczucia. Strach i Miłość.
Te uczucia determinują nasze działania, rozbijają się na różne warianty swoich przekształceń, ale u podstaw naszego działania zawsze pozostaje Strach lub Miłość.

Niema co się oszukiwać, współczesny człowiek został zbudowany w głównej mierze na Strachu i pełen jest instynktów samozachowawczych na nim opartych.

Jeden z tych instynktów, instynkt przetrwania połączyliśmy z naszym ego. A nasze Ego uznawaliśmy przez bardzo długi czas za nas samych.
Ego wiec dąży do przetrwania, bo człowiek dąży do przetrwania.
I nieważne, jakie jest to ego, ego ma nawyk trwania i samokontynuacji.
 
Teraz na chwilę przejdźmy do drugiego wątku, który pozwoli nam dotrzeć do poszukiwanej odpowiedzi. Kiedy czytasz ten tekst co robisz? Myślisz, analizujesz? A może wywołuje on w Tobie jakieś uczucia? A może.. koncentrujesz się na czymś zupełnie innym? Co Twój umysł będzie robił gdy skończysz?
 
Wszystko, co robi Umysł dopóki jest oparty na iluzorycznym Ego, jest tak naprawdę formą ucieczki od prawdziwej rzeczywistości.
 
Dlaczego? Ponieważ Ego chce trwać, ale prawdziwe pierwotne i bycie świadomości wszechświata odbywa się cały czas niezależnie od iluzorycznego ego, a my jesteśmy jego częścią, nieważne jak daleko uciekniemy od uznania tego faktu.
 
Byt, z którego się wyłaniamy istnieje cały czas i znajduje się poza tym, co postrzegamy. Dlaczego? Bo jak wspomniałem umysł znajduje się w stanie nieustannej ucieczki, którą czasem omyłkowo nazywamy życiem i byciem jako Ja.

Dlaczego nazwałem to ucieczką? Ponieważ człowiek nie umie stanąć i od tak tego przerwać. Coś mu w nim samym na to nie pozwala. A zgodnie z podstawowymi założeniami, że u podstaw kieruje nami Miłość lub Strach, oczywistym się wydaje, że umysł się boi na to pozwolić.
 
To bardzo wymagające i wyczerpujące dla nas wiecie o tym?
Umysł każdego człowieka tworzy Matrix.
 
Matrix - tu posługuję się określeniem ze znanego chyba wszystkim filmu, które obrazuje trwającą fikcyjną rzeczywistość, którą człowiek uznaje za prawdziwą. Matrix nie jest tworzony przez osoby z zewnątrz, przez rząd, religię, czy naukowców. Matrix każdego człowieka wytwarza wyłącznie jego własny umysł, dzień po dniu, minuta po minucie, sekunda po sekundzie.
To, że stykamy się z Matrixami, w których żyją inni ludzie jest tylko wynikiem tego, że do własnego „Matrixa” postanawiamy podświadomie wpuścić i dodać te elementy, które ostatecznie tworzą naszą pozornie – wspólną rzeczywistość.