Kiedy jesteśmy samotni, czujemy się często nieszczęśliwi i brakuje w naszym życiu sensu. Chcemy ten stan zmienić, jednak wciąż nie udaje nam się spotkać osoby, która wypełniłaby pustkę. Taka samotność, związana z brakiem bliskości, czułości i uczuć jest dla nas najbardziej dotkliwa, choć istnieją inne jeszcze rodzaje samotności.

Z samotnością można sobie poradzić!

Jednym z nich jest samotność duchowa, której doświadcza każdy, nawet człowiek kochający z wzajemnością. Jest to taki rodzaj samotności, którego nie da się nigdy do końca przekroczyć, a związany jest z faktem, że każdy z nas stanowi odrębny świat, tylko w niewielkim stopniu dostępny dla innych. Tu jednak od razu pojawia się pewna prawda, która może być dla nas pocieszeniem.

Tak, jak samotność duchowa nie może zostać zniesiona, tak pokonanie samotności związanej potrzebą kochania i bycia kochanym jest całkiem realne. Przecież nie wiemy, co przyniesie nam następny dzień, może poznamy kogoś, kto zmieni nasze życie? Jakże często jednak nadzieja nie wystarcza, by stłumić niepokój i ukoić cierpienie z powodu poczucia osamotnienia.

Jak sobie radzić z uczuciem samotności i co robić, by nie niszczyło ono radości życia?

Przede wszystkim jeszcze raz przypomnijmy sobie, że doświadczenie samotności nie jest obce żadnemu człowiekowi, a w najgłębszym swoim sensie, jest po prostu charakterystyką kondycji ludzkiej. Tacy po prostu jesteśmy – samotni. Wszyscy ludzie, których codziennie spotykamy w pracy, sklepie, szkole, podobnie jak my, muszą zmierzyć się z tym problemem.

Warto wiedzieć też, że każdy moment bliskości, dający nam poczucie porozumienia i współistnienia z drugim człowiekiem jest cenny. Dlatego realizować naszą potrzebę bycia razem mogą relacje przyjacielskie, rodzinne, a nie tylko miłość partnerska. Z drugiej strony pamiętajmy także o aktywnościach, które możemy realizować sami ze sobą.