Kiedy coś się wydarza, obserwuję, jak mój świadomy umysł widzi tę sytuację. Potem zadaję sobie pytanie, jak spojrzałaby na to moja podświadomość.

Dalej zastanawiam się, jak moja podświadoma nadświadomość oraz nadświadomość odniosłyby się do tej sytuacji. Dzięki temu mam jasną wizję tego, co się stało, jak do tego doszło i czy powinienem podejść do tego poważnie. Zdarza się, że człowiek odruchowo reaguje w sposób, który po fakcie, po głębszym zastanowieniu się, uznaje za przesadny.

Taką reakcję podyktowała podświadomość, więc nie należy się tym przejmować. Takie oceny wydaje podświadoma nadświadomość. Intuicja. Pamiętajcie, że te stany umysłu nie są oddzielnymi sferami. Są ze sobą powiązane, współzależne. Świadomość i podświadomość działają razem. Podświadoma podświadomość wydaje się działać niezależnie od świadomości i podświadomości, nie jest jednak całkiem niezależna.

Jest po prostu innym aspektem podświadomości. Nadświadomość jest naszą czystą niezmierzoną inteligencją. Podświadoma nadświadomość jest aspektem nadświadomości, działającym poprzez zakodowane w podświadomości wzorce. Kiedy pracujemy nad sobą, zmieniamy wzorce tworzące bieg naszego życia. Przemodelowujemy nasz podświadomy umysł. Zaczynamy utożsamiać się z nieskończoną inteligencją, nie zaś z ciałem, emocjami czy intelektem. Przygotowując się do poznania Jaźni w tym życiu, pobudzamy do działania w ciele nowe energie. Nasza zakorzeniona w przeszłości świadomość zaczyna płynąć ku teraźniejszości, co uspokaja emocje.

Wtedy przestajemy utożsamiać się z ciałem i emocjami. Zaczynamy dążyć ku duchowej niezależności i potrafimy obserwować działanie umysłu. Przemodelowując stare wzorce zachowań zakotwiczone w podświadomości, kultywujemy kontemplacyjne nastawienie do świata, nasze myśli i działanie stają się wolne od przemocy, osiągamy wewnętrzne zrozumienie karmicznego działania różnych stanów umysłu. Jesteśmy w stanie obdarzyć miłością innych ludzi. Łatwo nam dotrzymać słowa i dochować tajemnicy, ponieważ stajemy się powściągliwsi.