Karma Polski
Jednym z fundamentów wschodniej myśli, obecnym w wielu kulturach i religiach jest prawo przyczyny i skutku zwane karmą lub karmanem. Wszystko, co się zatem dzieje w naszym życiu, jest następstwem czynów, działań i emocji. Nic zatem nie dzieje się przypadkowo, bez sensu, bez powodu. Stąd idea Sansary – koła ponownych narodzin i wędrówki duszy w hinduizmie. Nasze czyny, ale i nasze myśli i emocje tworzą karmę. Samo słowo nieprzypadkowo podobne jest do polskiego „karmić”. Sanskryt (a pojęcie „karma” wywodzi się z sanskrytu) należy do grupy języków indoeuropejskich, więc indoeuropejczykami są z pochodzenia hindusi, jak i słowianie, a zatem i Polacy. Ma zatem wielkie, zasadnicze znaczenie, czym się „karmimy”. Karmę mają zarówno pojedynczy ludzie, jak i całe grupy etniczne i narody. Idee, którymi się „karmią” społeczności i narody mają kluczowy wpływ na ich doświadczenia, losy i wydarzenia.

 W ogóle idea karmy ma bardzo wiele wspólnego z czymś z zupełnie innej parafii, czyli z filozofią liberalizmu. Prawo karmy mówi bowiem, że każdy doświadcza konsekwencji własnych czynów, że każdy jest odpowiedzialny za swoje życie, że tylko od tego, co każdy z nas sam zrobi, zależy, czy będziemy szczęśliwi lub będziemy cierpieć. Liberalizm mówi dokładnie to samo. Każdy jest kowalem swojego losu. Liberalizm jest jakby świecką, racjonalistyczną wersją wschodniej koncepcji prawa karmy. Co na to wszystko astrologia? Każdy z nas ma swój horoskop, los wpisany w koło horoskopu. Nie tyle przeznaczenie, ile szereg zadań i lekcji, które należy „przerobić”. Jeśli istnieje jakaś determinacja, to związana jest ona właśnie z tymi lekcjami, ale nie z ich wynikiem. Mówiąc innymi słowy: scenariusz jest już napisany, reżyseria należy do nas. Ta sama zasada dotyczy narodów, państw i grup etniczno-religijnych. Horoskopy mają bowiem państwa: USA, Francja, Niemcy. Horoskopy mają także narody, które nie mają swoich państw – Czeczeńcy, Kurdowie. Polacy też przez dwieście lat nie mieli swojego państwa, ale ich horoskop cały czas pracował. Horoskopy wreszcie mają także grupy etniczne i religijne – np. żydzi, cyganie, ale też Żydzi, jak Izraelczycy. Związek horoskopu z karmą jest zasadniczy.

Wprawdzie socjolodzy krzywo patrzą na pojęcie charakteru narodowego, ale nie trzeba mieć specjalnej intuicji, by umieć wyczuć różnicę między – np. Czechami, Finami, Szwajcarami, a chociażby Rosjanami, Włochami, bądź też Grekami. Dlaczego Francuzi – tradycyjnie przypisani Lwu – zawsze uważali się za najlepszych, najważniejszych, co potwierdza ich polityczna i kulturowa funkcja w historii. Niemcy tradycyjnie związani z Panną (ale też Baranem) z ich kultem porządku, pracy i technologii. Anglicy z Koziorożcem i ich niezwykle stabilną, konserwatywną, monarchiczną tradycją władzy. Polacy też mają swoją „osobowość”, swój horoskop i swoją karmę.

Wszakże nie jest to takie proste, by móc jednym horoskopem opisywać skomplikowane i zawiłe, tysiącletnie dzieje jednego państwa. Tych horoskopów w dziejach Polski były dziesiątki. Horoskop Chrztu z 966, Rzeczpospolitej Obojga Narodów, horoskop Konstytucji 3 Maja, insurekcji kościuszkowskiej, Królestwa Polskiego (kongresowego), II Rzeczypospolitej, komunistycznego państwa Manifestu Lipcowego, III RP, IV RP i wiele pomniejszych. Karmiczna tradycja Polski ma swoje różne wątki i nurty. Najmocniej na nie wpłynęły rozbiory, utrata niepodległości, porażka powstań: kościuszkowskiego, listopadowego, styczniowego, częściowe – śląskich, później warszawskiego, XIX wieczny mesjanizm i narodziny idei Polaka-katolika, mit wybawcy (Kościuszko, Piłsudski, Anders, Jan Paweł II, Wałęsa). Napisano setki książek o przyczynach upadku I Rzeczpospolitej szlacheckiej. O warcholstwie, nihil novi, paradygmacie romantycznym opisanym przez prof. Marię Janion, o polskich mitach i cierpieniach, o Wallenrodzie, o Chrystusie Narodów.