To czym jest małżeństwo, związek partnerski nieustannie się zmienia. W artykule znajduje się jeden z pomysłów na to, w którym kierunku ewoluuje małżeństwo. Jak się okazuje, Ania z Zielonego Wzgórza podkreślając znaczenie "pokrewieństwa dusz"  miała sporo racji, jeżeli chodzi o współczesne związki.

Zmienia się rozumienie znaczenia relacji partnerskiej pomiędzy mężczyzną i kobietą, bez względu na to, jaką ona formę przyjmuje: czy to będzie kohabitat, małżeństwo, czy cokolwiek innego. Jeżeli chodzi o małżeństwo to:

-przestaje być postrzegane jako gwarancja ekonomicznej stabilności (przed zawarciem małżeństwa należy być samodzielnym -pod względem finansowym, najpierw kariera a potem małżeństwo),
-maleje rola małżeństwa jako instytucji religijnej,
-maleje rola małżeństwa jako instytucji publicznej,
-ideał „przyjaźni małżeńskiej” odchodzi w zapomnienie na rzecz dużo bardziej wymagającego ideału więzi pomiędzy osobami o „pokrewnych duszach” .
 
Priorytetowe stają się inne aspekty - przede wszystkim jakość więzi emocjonalnej, która staje się jedyną „ostoją” długotrwałego związku partnerskiego. Wydaje się to intuicyjnie zrozumiałe, w sytuacji w której rzeczywistość zaczyna nas zmuszać do coraz to większej mobilności, tym samym nie może być mowy o stabilnych rozległych siatkach wsparcia społecznego, ekonomicznie pojawia się duża presja na to, aby być samemu niezależnym, zdolnym do stanowienia o samym sobie, kwestia posiadania dzieci, wiązania seksu z małżeństwem, schodzi na coraz to dalszy plan.    

Korzyści z małżeństwa bez wątpienia istnieją, jednak przede wszystkim z perspektywy społecznej stają się widoczne – z perspektywy indywidualnej, niekoniecznie są tak wyraźne. Korzyści, które osoba widzi - a raczej odczuwa, mają przede wszystkim związek z więzią emocjonalną. Przykładem mogą być kobiety w Stanach Zjednoczonych, Szwecji, które w coraz to większym stopniu przykładają wagę, nie tyle do zdolności męża do zapewnienia im ekonomicznego bezpieczeństwa, co do „zdolności do komunikacji swoich najgłębszych uczuć” ,dominującą staje się chęć do tego, aby jeżeli w ogóle kogoś poślubić to „pokrewną duszę”.
 
Przestaje chodzić o stworzenie stabilnego społecznie związku zdolnego do wychowania dzieci, priorytetem staje się stworzenie „super relacji”  w ramach ”super związku” ,który charakteryzuje:

-intensywna, głęboka duchowa więź,
-seksualna wierność ,
-miłość w rozumieniu romantycznym ,
-emocjonalna intymność,
-satysfakcja płynąca z bliskiej intymnej więzi ,
-zmniejsza się społeczna wyrazistość małżeństwa nabiera znaczenia jego głęboka emocjonalność.