Ucho wychwytuje dźwięki, a umysł układa je w sensowną całość, ponieważ przyswajając sobie język, w jakim się do was zwracam, nabyliście umiejętność nadawania poszczególnym dźwiękom i ich zlepkom konkretnego znaczenia.

Intonowanie, satsanga i rytuały składają się na proces uświęcający, tworzą atmosferę, która przyciąga bogów i w której mogą się oni przejawić. Przejawić, czyli zstąpić i rezydować w danym miejscu, pozostając w nim przez jakiś czas pod warunkiem, że panują w nim czyste i niczym niezakłócone wibracje.
 
Ołtarz emanuje określoną mocą. Ołtarze naszych świątyń zamieszkują bogowie. Wchodząc do takiego miejsca, czuje się ich świętość, wyczuwa się obecność boskich istot. Emanującą z nich energię określa się mianem darśanu. Bhakta może tego doświadczyć poprzez swoją przebudzoną wizję lub – co zdarza się częściej – w akcie patrzenia na wizerunek bóstwa w sanktuarium z wewnętrznym przekonaniem o namacalnej obecności boskiej istoty w owym mikrokosmosie.
 
Tego rodzaju darśan odczuwają wszyscy bhaktowie, a pogłębia się on w miarę doskonalenia osobistego oddania. W trakcie darśanu Mahadewy za pośrednictwem dewów, swoich reprezentantów z drugiego świata, rezydujących w sanktuariach i na ołtarzach, przekazują bhakcie swoje przesłanie. Darśan łatwiej zrozumieć przez analogię z komunikowaniem się za pośrednictwem języka. Słyszycie ton mojego głosu organem zmysłowym do tego przeznaczonym, czyli uchem. 

Darśan to też wibracja. Najpierw doświadcza się go poprzez sam widok postaci bóstwa w świątyni. Potem zwykłe patrzenie ustępuje miejsca wizji w umyśle, wysublimowanemu poznaniu dokonującemu się za pośrednictwem ćakr. To w tych receptorach odbywa się masaż wymykający się często naszej świadomości. Płynące z darśanu przesłanie od Pana Ganeśy, Pana Murugana czy samego Pana Śiwy stopniowo staje się obecne w naszym życiu. W taki sposób rozmawiają z nami bogowie. To porozumiewanie się jest o wiele bardziej prawdziwe niż codzienna komunikacja za pośrednictwem języka.

Nie zawsze rozumie się wszystko od razu. Bhakta może wyjść ze świątyni w poczuciu, że nie otrzymał żadnego przesłania, lub nie znając znaczenia darśanu. Słowa, które teraz słyszycie lub czytacie, mogą długo jeszcze pozostać niezrozumiałe, aż w końcu po upływie dni, tygodni, czy nawet miesięcy objawią swoje znaczenie, gdy będą przedmiotem waszej pogłębionej refleksji. Wizyta w świątyni i darśan bóstw może całkowicie odmienić czyjeś życie. Pod ich wpływem zmienia się przepływ prany, energii życiowej w ciele.

Świadomość skupia się na głębiej usytuowanych ćakrach. Zmieniają się wewnętrzne przekonania i zachowanie wynikające z owych przekonań. Przemiana jest jednak powolna. Człowiek miesiącami żyje doświadczeniem swojej wizyty w świątyni, zaczyna coraz lepiej poznawać bóstwo i mieć do niego coraz bardziej emocjonalny stosunek. Bóstwo zaś pomaga mu i prowadzi poprzez meandry jego ewolucyjnego wzorca postępowania. Darśan bóstwa może odmienić wzorzec karmy z poprzednich wcieleń, oczyścić z uwarunkowań powstałych setki lat temu i mających obecnie postać nasion czekających na stosowny moment, by wykiełkować w przyszłości. Dzięki łasce bogów te nasiona mogą zostać usunięte, jeśli zagrażają duchowej ewolucji duszy.

www.siwasakti.pl

Zobacz poprzednią lekcję 24.