W świecie magii broni przed wampirami i złymi mocami, w starożytnym Egipcie był tak cenną rośliną, że służył jako środek płatniczy- zobacz czego jeszcze nie wiesz o czosnku.

Czosnek pospolity (Allium Sativum )

Według mojej oceny, najbardziej wszechstronną w działaniu i niedocenianą rośliną jest czosnek. Jest on rośliną z rodziny liliowatych, kuzynem cebuli, pora, szczypiorku i szalotki, nazywany "cuchnącą różą".

Uprawia się ponad 300 jego rodzajów. Znany nam wszystkim jest czosnek z białą łuską, ale np.: czosnek włoski lub meksykański ma łuskę różową lub purpurową i bardziej łagodny smak. Pochodzi z Azji Środkowej.
Jest to bylina o cebuli (główce) złożonej z cebulek (ząbków), łodydze wzniesionej, zakończonej baldachem zawierającym oprócz kwiatów liczne cebulki.

Wiadomości historyczne

Jest on jednym z najstarszych środków leczniczych znanych człowiekowi i stosowanym we wszystkich kulturach od najdawniejszych czasów. Najstarsze wzmianki o jego walorach zdrowotnych sięgają XVI w p.n.e i zapisane zostały w papirusach Ebersa, w rękopisach babilońskich, perskich, hinduskich. Główki czosnku znaleziono nawet w grobowcu faraona Tutanchamona. Był wówczas w Egipcie tak cenna rośliną, że służył jako środek płatniczy. W starożytnej Grecji jego własności lecznicze i profilaktyczne znali Homer, Arystoteles i Hipokrates. Lekkoatleci zjadali ząbek czosnku tuż przed zawodami. Chińczycy stosowali od wieków herbatę czosnkowa w profilaktyce chorób przewodu pokarmowego, do łagodzenia objawów czerwonki i cholery. Arabowie używali go do leczenia ran i owrzodzeń. Rzymianie poświęcili go bogini płodności Ceres i sporządzali z niego napój miłosny z dodatkiem odrobiny kolendry.

W wielu starych książkach zielarskich można wyczytać, że roślina ta pobudza do nierządu. Poza tym leczy impotencję spowodowaną złymi czarami. Podobno spożywanie posiłków z dużą ilością czosnku ma często działanie erotyzujące.

W starożytnym Rzymie żołnierzy najpierw było czuć a później widać, gdyż w ochronie skóry przed chorobami nacierali cale ciało zmiażdżonym czosnkiem. W Europie znany jest jako lek od czasu wypraw krzyżowych. W bliższej nam historii Ludwik Pasteur znał jego walory przeciwbakteryjne a Albert Schweitzer w Afryce stosował go jako lek w leczeniu czerwonki.

Udokumentowano, że przynosi poprawę w leczeniu astmy oskrzelowej, gruźlicy, zapaleniu oskrzeli, owrzodzeniu żołądka, grzybicy miedzypalcowej sportowców, owrzodzeniach podudzi, anemii, bezsenności, zapaleniu stawów, dolegliwościach skórnych, chorobach układu krążenia, alergiach, poprawia pamięć, stosowany w zatruciach metalami ciężkimi.

Wywiera odmładzający wpływ na wszystkie funkcje organizmu. Pobudza system limfatyczny do wydalania materiałów odpadowych. Nazywany jest rosyjską peniciliną. Nie niszczy prawidłowej flory bakteryjnej. Skuteczność jego działania wzmacniają Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe ( NNKT ).