Patrzenie oczyma duszy można porównać do sposobu, w jaki dyrektor naczelny, siedzący pośrodku swego biura na ostatnim piętrze budynku, obserwuje swoich pracowników zza szyb gabinetu.
 
Kiedy przeniesie spojrzenie dalej, widzi wielkie okna, za którymi rozciąga się bezkresne niebo i panorama miasta. Potem jego spojrzenie wraca do biura, a dyrektor zagłębia się w siebie, w swoją podświadomość, oddając się myślom o sprawach domowych i innych, niezwiązanych z biurową rzeczywistością. Zamyśla się coraz bardziej, i wtedy ma przebłysk intuicji. Przychodzi mu do głowy pomysł, jak usprawnić swoją firmę.
 
Pogrąża się w tych rozmyślaniach, tworzy wizję, docierając do źródła intuicji, a potem znów staje się świadom obecności ludzi dookoła, zauważa okna i widok za nimi. Wstaje i wychodzi z biura, idzie do windy, opuszcza budynek i znajduje się na ulicy. Nadal jest tą samą osobą, patrzy na wszystko ze swojej wewnętrznej perspektywy.

Mistyk nie podupada na duchu. Czasem można odnieść takie wrażenie, ale to tylko pozory. Trzymanie się koncepcji dobrze/źle, dobro/zło bardzo utrudnia życie, ponieważ dualizm wymaga określonego porządku w czasie. Jeśli jesteśmy źli, stanie się dobrym zajmuje trochę czasu. A jeśli jesteśmy dobrzy, to istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że w pewnym momencie swego życia byliśmy źli.
 
Wzniosły stan świadomości oznacza, że doświadczymy upadku. Wejście na szczyt zajmuje wiele czasu, upadek jest prawie pewien, więc cóż to wszystko warte? Powinniśmy wyrzucić z naszego mistycznego słownika słowa dobry/zły, wzniosły/upadły oraz wszelkie konotacje z nimi związane. Należy mówić, że wchodzimy w głąb siebie; wchodzimy w świadomość zewnętrzną.

Nie ma dobra, nie ma zła, jest po prostu doświadczenie, a w każdym doświadczeniu kryje się jakaś nauka. Niektóre doświadczenia wywołują tak silną reakcję naszego systemu nerwowego, że możemy potrzebować długiego czasu na dojście do siebie. A kiedy już dojdziemy do siebie, umacnia to naszą duszę karmiącą się doświadczeniami, które ją kształtują.

www.siwasakti.pl

Zobacz poprzednią lekcję >>>Lekja 11. Niekrzywdzenie